-
Klasyczny (Clássico)Styl oparty na architekturze starożytnej Grecji i Rzymu. Charakteryzuje się kolumnami, symetrią, trójkątnymi frontonami i prostotą form.
-
Romański (Românico)Masywne, ciężkie bryły, grube mury, półkoliste łuki, niewielkie okna. Styl obronny, surowy, często spotykany w XI–XII wieku.
-
Gotycki (Gótico)Strzeliste formy, ostre łuki, rozety, witraże, przypory i skomplikowana dekoracja. Architektura „pionowa”, dążąca ku górze.
-
Barokowy (Barroco)Bogactwo zdobień, dynamika, kontrasty, falujące linie, monumentalne fasady. Styl teatralny, pełen ruchu i emocji.
-
Renesansowy (Renascença)Powrót do harmonii i proporcji antyku. Symetria, arkady, kolumny, spokojne elewacje, geometryczny porządek.
Neoklasycystyczny (Neoclássico)
Nowoczesna reinterpretacja antyku: monumentalne kolumny, portyki, kopuły, elegancka prostota. Popularny w XVIII–XIX wieku.
Eklektyczny
Eklektyczny, bogato dekorowany styl akademicki. Łączy klasycyzm z rzeźbiarskimi detalami, monumentalnymi schodami i symetrią.
Secesyjny (Art Nouveau)
Organiczne linie, motywy roślinne, falujące formy, dekoracyjne żelazo i szkło. Styl płynny, inspirowany naturą.
Modernistyczny
Skrajny funkcjonalizm: proste bryły, brak dekoracji, duże przeszklenia, geometria. Architektura podporządkowana funkcji.